De hersengolven

De hersengolven

Bij een neurofeedbackbehandeling meten we je hersengolven. De hersengolven zijn verdeelt in verschillende types. Elk type hersengolf heeft een ander frequentiegebied (snelheid van de golven) en andere betekenis wat betreft hersentoestand en gedrag.

Slaap en de hersengolven

Voor de duidelijkheid, iedereen heeft altijd alle hersengolven in he EEG. Het is de amplitude (uitslag van de golf) die kan veranderen. De duidelijkste reactie zien we als iemand slaapt. Een vuistregel is dat hoe dieper de slaap is des te groter de activiteit van de trage golven. Er zijn ook hele specifieke vormen te zien zoals het K-complex.

Wakkere toestand en de hersengolven

Met enige terughoudendheid is deze lijn door te trekken bij iemand die wakker is. Een wakker brein kenmerkt zich door weinig trage golven en meer snelle golven. Een slaperig brein kenmerkt zich door het omgekeerde. Bij het beoordelen van een EEG en het QEEG is dit een belangrijk uitgangspunt. We kijken of iemand een te slaperig brein heeft, wat veel bij ADHD te zien is. Bij onder andere spanning en slapeloosheid is het brein vaak weer te wakker. Nu volgt een uiteenzetting van de verschillende hersengolven.

Delta-golven

Thèta-golven

Dit zijn de traagste golven, afgezien van Slow Cortical Potentials. Normaal gesproken zijn deze dominant bij diepe slaap. Verhoging kan samenhangen met hersenbeschadiging en/of achterstand in de ontwikkeling van de hersenen of hersendeel.
Deze golven zijn vaak overmatig aanwezig bij ADHD/ADD. De hersenen zijn als het ware "te slaperig" om goed te functioneren. Paradoxaal zijn de remgebieden (deel van de executieve functies) dan vaak onderactief, wat juist weer hyperactief gedrag in de hand werkt. Bij het uitvoeren van taken en bij het concentreren komt vaak thèta-activiteit op. Dit kan uitgelegd worden als een remming van de meeste delen van de hersenen, behalve het gebied dat actief bezig moet met de taak.
 

Alpha-golven

Bèta-golven

Deze golven zijn over het algemeen dominant in de wakkere toestand.Met name bij het sluiten van de ogen. Deze golven zijn een soort stationair ritme van onder andere de visuele (zicht) gebieden. Bij het sluiten van ogen hebben deze minder te doen en gaan ze op "stationair". Verhogingen in alpha-golven zien we vaak bij het dromerige ADD type, verlagingen bij onder andere stress en slaapproblemen.
Bèta-golven zijn stationaire golven van onder andere de motorische gebieden. Ze zijn aanwezig bij locale informatieverwerking en remmen omliggende gebieden, zodat het deel van de hersenen dat actief moet zijn daar alle kans voor krijgt. Trainingen van bèta-golven in de trage range, 12-15 Hz (zogenamde SMR-golven) geven een kalm gevoel. In de hogere range, 15-18 Hz, verhogen ze cognitieve prestaties en cognitieve flexibiliteit. Het geeft ook energie en helderheid.

Gamma-golven

 
De gamma-golven zijn betrokken bij hogere cognitieve functies. Ze lijken samen te hangen met de integratie van cognitieve informatie, het zogenaamde "binding" proces. Als je bijvoorbeeld een machinist hoort fluiten koppelen de hersenen onmiddelijk het fluitsignaal aan het zien van de machinist met de fluit in de mond.
Neurobics heeft in samenwerking met de universiteit van Leiden onderzoek gedaan naar het trainen van gamma-golven. Het bleek bij studenten flinke verbetering te geven in cognitieve flexibiliteit. het is een training die we vaak integreren bij een Peak-Performance traject.