Cliëntenervaringen PDD-NOS

Linda

Mijn hoofd en ik

Na twee burn-outs en een diagnose ADD en PDD-NOS zat ik afgekeurd thuis. Toen eenmaal de eerste ellende achter de rug was, ben ik weer gaan studeren. Het was nog wel een stap, want inmiddels was ik over de vijftig, maar toen ik eenmaal bezig werd, werd het steeds leuker. Alleen dat hoofd. Als ik een tekst had die me niet interesseerde dan waren mijn gedachten binnen 30 minuten ergens anders. Dan moest ik even de trap op en af. Zo niet dan viel ik botweg in slaap. Als je op die manier filosofie moet doen dan gaat dat veel tijd kosten. Ik had ook erg veel last van warrig en chaotisch gedrag en soms hyperfocus. Ik ben zelfs eens met een mes bedreigd zonder het te merken. Kortom wel wat zaken waar ik wel eens van af wilde.

Na wat googlen op internet kwam ik Neurofeedback en Neurobics in Groningen tegen. Dat leek me een mogelijke oplossing. Het bleek na een tip van Roland Vermeent ook nog eens via een verzekering betaald te kunnen worden ook. Na een beginmeting van mijn hersenen en een gesprek met Roland ben ik begonnen. Ik was nog wel wat aarzelend, want ik ben ook dichter en die creativiteit wilde ik beslist niet kwijt. Mijn associatieve kernen achter in mijn hoofd, de alfagolven bleken dan ook voluit actief. De rest van mijn hoofd deed er echter het zwijgen toe.

In de loop van een klein jaar ben ik de gebieden gaan trainen die niet goed functioneerden. Tijdens het kijken van films, het luisteren naar muziek kregen mijn hersenen feedback over hun prestaties. Soms, vooral in de laatste periode, toen ik op evenwicht trainde, was er een training met alleen tonen. De allereerste trainingen waren gericht op het activeren van betagolven via de SMTP en later kwamen er ander trainingen bij. De laatste training was gericht op evenwicht in mijn hoofd, de gamma training.

Het lukte me steeds beter om me te concentreren en wat ook een zeer prettig bijeffect was, was dat ik er stabieler van werd. Ik was minder snel van slag en voelde me minder snel aangevallen. Mijn zus en mijn vrienden merkten op een gegeven moment op dat ik beter luisterde en rustiger reageerde. Ik ben op dit ogenblik veel helderder en meer naar buiten gericht. Ik ben blij dat ik dit gedaan heb. En dichten? De dichtader functioneert nog steeds. Mijn hoofd kan wat het kon, maar het heeft inmiddels ook andere mogelijkheden gekregen. Het werkt beter.

Moeder van Jan (hoort bij voorbeeld PDD-NOS 1)

- Na 5 sessies, snel al eerste effecten te zien

Hieronder even wat opmerkingen van mijn kant daarover, nav reacties van hem: Volgens Jan reageert hij minder snel met boosheid of schelden. Hij voelt 'minder stress' in zijn hoofd wanneer dingen niet lukken. Hij geeft aan dat hij op school dan bij bijv. rekenen gewoon sommen overslaat (ipv blokkeren), wanneer hij denkt dat ze 'onmogelijk' te maken zijn. Thuis hebben we de indruk dat Jan meer hebben kan, hij reageert rustiger, niet meteen boos/verdrietig/schelden etc. En wanneer hij explodeert, gebeurt dat pas later in het proces. Maar motorisch gezien is hij wel erg druk. Hij rent/vliegt en is zeer beweeglijk.
Zijn juf gaf de volgende reactie aan mij door: Ik kan nog niet heel veel zeggen over verandering in zijn doen. Maar nu je zo dingen noemt herken ik wel wat dingen. Wat hij zelf vertelt zie ik ook wel. Hij lijkt minder snel tegen zijn grenzen aan te lopen, en als hij iets niet begrijpt gaat hij rustig verder. In de klas werkt hij rustig, tijdens momenten van binnenkomen, bijv. na de pauze rent hij nog wel eens achter kinderen aan, maar ja anderen kunnen hem ook druk maken, dus wat mij betreft is dat nog niet een heel duidelijk signaal. Wel is het zo dat hij dan meer aanspreekbaar is dan eerder. Op het plein hebben ze de afgelopen tijd redelijk ruwe spelletjes gespeeld ik vind het heel opvallend dat dat zo goed ging met Jan. Hij is geen moment gestopt met het spel, heeft ook geen moment geklaagd of is niet boos geworden. In vergelijking tot eerder zijn er veel minder tot geen, voorvallen op het plein. Ik blijf het in de gaten houden.

- Na 15 sessies, sterke effecten merkbaar door omgeving

van Jans juffen heb ik nog reactie gekregen - heel positief. Bij deze geef ik die ook aan jou door: Ik vind dat je op drukke momenten in de groep goed kunt zien dat het beter gaat met Jan. Donderdag middag gingen we met 26 kinderen bezig met papier mache, hij ging lekker zijn eigen gang, met zijn handen in de smurrie! Toen hij klaar was ging hij uit zichzelf andere kinderen helpen. Geweldig om te zien. Goed om te horen dat het zo goed gaat, want ik merk bij mezelf dat ik Jan wat minder in de gaten houd dan eerder, doordat het ook zo goed gaat. Ik had de afgelopen week ook twee dingen die me opvielen. Op maandag kwam Jan een beetje verdrietig, maar heel rustig naar me toe in de klas en vertelde dat N. zijn pet had afgepakt. Jan: Ik denk dat N. niet weet dat ik nu niet meer zo druk doe door de neurofeedback, maar hij deed heel gek, net of hij mij was zoals ik eerst deed, maar dat doe ik niet meer. Alleen al het feit dat hij daar op deze manier mee komt is heel bijzonder. Als ik me even voorstel hoe dat een paar maanden geleden was gebeurd dan was Jan helemaal mee gegaan met N's gekke gedrag en had er waarschijnlijk nog een schepje bovenop gedaan. Tijdens de rt heb ik ook met verbazing naar hem gekeken. Hij zit zo rustig bij me. Zijn gezicht en ogen staan ook veel rustiger en het gedraai op zijn stoel is helemaal weg. Ik vind dit echt verbazingwekkend en hoop dat het zo door gaat. Super gewoon.

- Na 20 sessies, tijdelijke terugslag door vertrekken van een juf

ik wil even iets doorgeven over de situatie rond Jan. Ik vind het sinds Pasen (eigenlijk al een week ervoor) minder gaan. Ik had eerder al doorgegeven dat hij voor Pasen te horen kreeg dat zijn begeleider/juf weg gaat hij en hij daar van slag van is. We begonnen toen ook om thuis de woonkamer opnieuw te verven (is allang weer klaar). Half april hadden we 3 verjaardagen hier thuis in 1 week. Al met al best veel drukte. Hij is er gewoon heel druk van en onrustig! Gisteravond (zijn zusje had die middag een verjaardagsfeestje- dus een drukke middag) begon hij ook te huilen en gaf aan dat hij zich al weken weer zo druk in zijn hoofd voelde. Hij was er heel verdrietig van! Vanmorgen op school weer weggelopen in de pauze vanwege een kleine onenigheid, wat hij dan niet aan kan ('ik was zo gestressd in mijn hoofd'). En het afscheid van zijn juf komt dichterbij, en daar kan hij zo moeilijk mee om gaan! Anderszijds gaf zijn juf vanmorgen aan dat bij de entreetoets Jan eea verkeerd had ingevuld. Hij reageerde daar vrij rustig op, moest veel uitgummen en opnieuw invullen. We hadden het idee dat dat een half jaar geleden heel anders zou zijn gegaan (met veel blokkades etc). Over het algemeen kan ik toch zeker wel aangeven dat het veel beter is geweest. Ik denk dat het naderend afscheid van zijn juf veel onrust geeft, waardoor hij veel minder aan kan. En dat alles bij elkaar hem, dat veel drukte geeft, zowel in zijn handelen als in zijn hoofd. De afgelopen weken heeft hij maar 1 behandeling per week gehad, door verschillende omstandigheden in onze huis agenda in combinatie met feestdagen. Morgen komen we weer, en ik hoop dat we dan weer 2 afspraken per week kunnen maken. Morgen zal de 29ste keer zijn. Hoe kijk jij aan tegen het vervolg? Het naderend afscheid van zijn juf zal onrust blijven geven, en ik ben bang dat die onrust duren zal tot aan de zomervakantie. (hoop het uiteraard van niet...). Heb jij hier ervaring mee? Wat voor impact zoiets hebben kan, en hoe lang verwerking duren kan? Want het ging zo goed....

- Na 38 sessies, herstel na terugslag

"ik heb even wat vraagjes: Ik heb sterk de indruk dat we met Jan de goede kant weer op gaan. Hij heeft vorige week schoolreisje gehad, en is met school naar een uitvoering van het Noord Nederlands Orkest geweest. Vrijdagmiddag had hij toen wel 'ogen op steeltjes', maar toch heeft hij dat heel goed gedaan (zonder excessen). Het weekend zijn we nog naar een musical geweest (van het koor van mijn man). En ook dat ging goed. Hij leest ondertussen dan Donald Duck pockets, maar kan dan wel die lange zit maken, met veel muziek om hem heen. Hij is momenteel weer ontspannen, kan meer hebben, maar wel druk/blij. In vergelijking met de afgelopen dip vind ik dit goed gaan.
- Mogen we nu verwachten dat hij bij een event. volgende teleurstelling (die er toch zijn in het leven) daar beter mee om kan gaan? Of sneller weer uit de dip komt? - En hoe zie jij de komende periode met behandelingen? Vanmiddag zijn we voor de 38ste keer geweest. Is het een idee om nog door te gaan tot aan de zomervakantie (nog 4 weken school, en dan zijn we nog 2 weken thuis voordat we op vakantie gaan). Of schat jij in dat er nog meer behandelingen nodig zijn?

- Drie maanden na de behandeling

Even over Jan: het gaat heel erg goed met hem!!! De zomervakantie ging heel ontspannen en de start van het schooljaar ook boven verwachting goed! Dat waren we zo niet gewend... Gedachten als wachten tot het fout gaat...hadden we toen wel. Maar het gaat en blijft goed gaan. Zowel op school als ook thuis. Hij zegt zelf ook dat hij heel rustig in zijn hoofd is en dat alles goed gaat (wat hij zelf heel blij vertellen kan...) Natuurlijk blijven er werkpunten, maar hij kan veel beter en meer ontspannen met de dingen omgaan. Super allemaal he? We denken dan ook elke keer met veel dankbaarheid terug aan wat jij, en Mundy, voor hem hebben gedaan! Het was een bijzondere periode, waar we met veel dankbaarheid aan zullen terugdenken!

Roelof

Zelf heb (had) ik een lichte vorm van pdd-nos, ik vond het moeilijk om gesprekken aan te gaan, vooral in groepsvorm. Het probleem zat hem voornamelijk in de concentratie. Na mijn eerste sessies merkte ik meteen al verschil, mijn zelfvertrouwen werd beter en het concentreren ging makkelijker. Zelf heb ik al heel wat sessie gehad, en ben op verschillende plekken op mijn hoofd behandeld, maar na mijn ervaring werkten de eerste +- 5 sessies het positiefst.  Ik ben nu na ongeveer een jaar lang regelmatig heen geweest te zijn erg tevreden over het resultaat. Ook ben ik begonnen met het slikken van b-vitamines, en ik kan mezelf weer een normaal mens noemen! Ik zit weer lekker in mijn vel en heb minder moeite met gesprekken. Eerst moest ik van te voren vaak na denken wat ik wou gaan zeggen, en kwam ik dan soms nog niet uit mijn woorden. Nu komt het allemaal spontaan naar buiten, waar ik erg blij mee ben. Kortom ik kan het iedereen aanraden, en de methode werkt ook uitstekend.